PSYCHOTERAPIA DLA LEKARZY I LEKAREK
Czym jest psychoterapia?
Psychoterapia to proces oparty na profesjonalnej relacji między lekarzem_ką a psychoterapeutą_ką. Jej jakość – bezpieczeństwo, poufność, zaufanie – ma kluczowe znaczenie dla skuteczności pracy. Jest naukowo potwierdzoną metodą leczenia zaburzeń psychicznych oraz wsparcia w trudnościach emocjonalnych.
Relacja terapeutyczna ma swoją dynamikę i zmienia się w czasie. W pracy z lekarzami szczególnie ważne jest partnerskie podejście, szacunek dla kompetencji oraz zrozumienie realiów systemu ochrony zdrowia.
Podstawą psychoterapii jest rozmowa. W zależności od nurtu terapeutycznego różni się:
- poziom dyrektywności terapeuty,
- sposób formułowania celów,
- koncentracja na objawach lub ich źródłach,
- praca na relacji, schematach poznawczych, regulacji emocji czy doświadczeniach z przeszłości.
Psychoterapia może być samodzielną formą pomocy. W niektórych sytuacjach warto łączyć ją z farmakoterapią lub konsultacją psychiatryczną – decyzja podejmowana jest indywidualnie.
Co się wydarzy, jak umówisz się na spotkanie?
Otrzymasz od nas maila z potwierdzeniem zapisania się na spotkanie oraz wiadomość (SMS) z podstawowymi informacjami – termin spotkania, lokalizacja i wskazówki dojazdu lub instrukcja połączenia się online.
Pierwsze spotkanie ma na celu wzajemne poznanie. Będziesz poproszony_na oto, żeby opowiedzieć o sobie – kim jesteś i na jakim etapie życiowym się znajdujesz? Omówimy też powód naszego spotkania. Takie podejście pozwala nam lepiej zrozumieć potrzeby danej osoby oraz jej szerszy kontekst sytuacyjny.
Efektem pierwszego spotkania jest wzajemne poznanie się oraz zaplanowanie najbliższych spotkań. Niekiedy można ustalić konkretny plan współpracy, jednak najczęściej konieczne jest umówienie się na konkretną liczbę spotkań, która pozwoli doprecyzować Twój cel, uzupełnienie procesu o wywiad i co najważniejsze wzajemne poznanie oraz nawiązanie relacji.
W ciągu następnych spotkań będziesz miał_a okazję sprawdzić czy z psychoterapeutą_ką czujesz się komfortowo i bezpiecznie, czy odpowiada Ci sposób prowadzenia sesji, czy czujesz się rozumiany_na oraz na ile zadowala Cię kierunek spotkań? Oczywiście w trakcie tego czasu koncentrujecie się na pracy wobec zgłoszonego przez Ciebie problemu.
Po upływie ustalonego czasu dokonacie podsumowań.
Zostaniesz poproszony_na o podzielenie się swoimi odczuciami wobec dotychczasowych sesji. Możesz zaproponować zmiany w formie ich prowadzenia, zwrócić uwagę terapeuty_ki na to co Ci przeszkadza lub co było dla Ciebie przydatne. Od terapeuty_ki otrzymasz informację jego_jej odczuciach, rozumieniu Twojego problemu i propozycji dalszej współpracy.
Jest dla nas zrozumiałe, że możesz chcieć zmienić terapeutę_tkę. W takiej sytuacji zachęcamy do porozmawiania na ten temat – Twoja decyzja zostanie uszanowana, a dotychczasowa osoba, z którą współpracujesz, spróbuje doradzić Ci innego specjalistę (z naszej placówki, albo spoza niej).
Niekiedy zdarza się, że terapeuta_ka proponuje inną osobę do dalszej pracy. Najczęściej podyktowane to jest oceną swoich kompetencji. Rozumiemy swoje ograniczenia i choć nieustannie staramy się rozwijać – wiemy, że niekiedy lepiej zaproponować współpracę z innym specjalistą. Taka decyzja może też być podyktowana niedopasowaniem osobowościowym. Rozumiemy, że dla wielu osób nie jest to łatwe (konieczność spotkania z nową osobą, ponowne omówienie tematu). Nasze doświadczenie pokazuje, że świadoma, zaplanowana zmiana terapeuty_ki długoterminowo przynosi lepsze efekty.
W trakcie dotychczasowych spotkań zostaną Ci przekazane niezbędne dokumenty, obejmują one m.in. spełnienie obowiązku RODO czy kontrakt. Są to zebrane zasady Waszych spotkań, mające zapewniać bezpieczeństwo Twoje oraz terapeuty_tki. Zakres kontraktu omawiany jest podczas pierwszych spotkań i możecie do niego wracać w przyszłości.
Kolejne spotkania to realizowanie dotychczasowych spotkaniach w oparciu o zasady zawarte w kontrakcie.
Proces terapeutyczny kończy się po osiągnięciu zaplanowanych celów. Czasami temat inicjuje terapeuta_tka, możesz to też być Ty. Podobnie jak w całym procesie terapeutycznym, także na tym etapie scenariusze są różne i bardzo zindywidualizowane. Niektóre osoby wraz z zakończeniem procesu poprzestają na tym, inne rozpoczynają nowy proces (ustalają nowy cel z tym samym terapeutą, albo szukają nowego specjalisty). Niekiedy zakończenie psychoterapii otwiera przestrzeń do innych form rozwoju (szkolenia, mentoringu itd.).
W każdym momencie możesz zrezygnować ze spotkań, nie musisz o tym informować i tłumaczyć swojej decyzji, równocześnie zachęcamy do omówienia jej na sesji. Pozwala to na „domknięcie” procesu, może stanowić wartość dla Ciebie, a na pewno będzie istotnym doświadczeniem dla terapeuty_tki (podkreślamy – nie jest to konieczne!).
Jeśli wyrazisz na to wcześniej zgodę, po 2-3 miesiącach otrzymasz od nas wiadomość z prośbą o podzielenie się odczuciami po zakończonym procesie. Twoja wiadomość będzie dla nas ważnym źródłem informacji o naszej pracy, o przestrzeni do zmian oraz naszych mocnych stronach. Równocześnie rozumiemy i uszanujemy Twoją decyzję o nieudzielaniu odpowiedzi.
| Usługa | Cena |
|---|---|
|
Sesja terapeutyczna (60 min.) |
330 zł |
|
Therapy in English (60 min.) |
380 zł |
FAQ
Szybkie odpowiedzi na Twoje wątpliwości
Aktualne ceny naszych usług znajdują się w zakładce Cennik.
Psychoterapię i pomoc psychologiczną różni głębokość i kontekst zmiany. Pomoc psychologiczna (świadczona przez psychologa) obejmuje różne formy interwencji, m.in.: wsparcie psychologiczne, psychoedukację, diagnozę, interwencję kryzysową, prewencję i promocję zdrowia. Wybór określonej formy zależy od zgłaszanej potrzeby pacjenta/klienta. Diagnozę będziemy wykorzystywać w sytuacji, kiedy daną osobę coś w sobie niepokoi. Psychoedukacja jest pomocna np. w poznawaniu siebie oraz przy realizowaniu zadań rozwojowych. Bieżące problemy, sytuacje wymagające wprowadzenia gruntownych zmian w życiu, będą wymagały wsparcia psychologicznego. Interwencja kryzysowa skuteczna jest w sytuacjach, gdy odczuwamy deficyt zasobów i nie potrafimy poradzić sobie ze stojącymi przed nami deficytami. Po psychoterapię sięgamy w sytuacjach doświadczania cierpienia, którego źródło jest niezrozumiałe lub głęboko zakorzenione. W takich sytuacjach pomoc jest bardziej kompleksowa i często wymaga daleko posuniętych zmian. Podobnie jak przy remoncie domu – innej pomocy szukamy kiedy chcemy odmalować ściany, a inaczej zabieramy się do remontu fundamentów.
Różnice między omawianymi formami pomocy są niekiedy delikatne, trudno też wyobrazić sobie psychoterapię bez np. psychoedukacji, dlatego zachęcamy do skorzystania z bezpłatnej konsultacji i indywidualnego omówienia swoich potrzeb oraz do przeczytania artykułu, gdzie poświęcamy na to zagadnienie więcej miejsca.
Twoją korzyścią może być zrealizowanie postawionego celu oraz uzbrojenie się w narzędzia, skutecznie wspierające w zaspakajaniu własnych potrzeb. Udział w psychoterapii pozwala też na lepsze poznanie siebie, swoich wartości i potrzeb. Pomaga w radzeniu sobie z emocjami. Jest procesem leczniczym w zaburzeniach i chorobach, m.in.: depresja, zaburzenia lękowe, napady paniki. Najważniejsze jest jednak zmniejszenie cierpienia, ponieważ psychoterapia pomaga w radzeniu sobie z trudnościami w zakresie zdrowia psychicznego, zaburzeniami, chorobami oraz w doświadczania emocjonalnego bólu.
Aktualnie oba zawody łączy brak regulacji prawnych – funkcjonuje „martwa” ustawa o zawodzie psychologa i rozporządzenie o zawodzie psychoterapeuty. Powoduje to dużo sporów, niejasności i finalnie temat pozostaje niejasny. Psychologiem pozostaje osoba, która ukończy studia, otrzymując tytuł magistra. Psychoterapeutą można zostać po zakończeniu szkoły psychoterapii. Jedna z definicji psychoterapii opiera się na tym, że „stosuje się w niej metody psychologiczne (…) w celu pomocy osobom zmagającym się z różnorodnymi problemami”. Sugeruje to, że psychoterapia z psychologią jest silnie powiązana. Choć psychoterapeutą może być osoba o dowolnym wykształceniu, w naszej placówce zależy nam, żeby były to osoby po pięcioletnich studiach magisterskich z zakresu psychologii. Dzięki temu różnice się zacierają.
Nurt, w którym terapeuta_ka pracuje może mieć znaczenie, ale nie musi. Większość szkół terapeutycznych opiera się na podstawach teoretycznych i empirycznych, są jednak osoby, które pracują niesprawdzonymi metodami. Kolejna istotna kwestia to styl pracy i sposób myślenia o człowieku – przekłada się to na przebieg spotkania oraz postawę terapeuty_ki. Niekiedy wpływa to na samopoczucie osoby korzystającej z pomocy, albo mija się z jej oczekiwaniami. Warto wybierać psychoterapeutę_kę świadomie – wiedzieć, co sobą reprezentuje i jaką wnosi wartość. Równocześnie, dla wielu osób nurt nie ma znaczenia – to co jest wspólne dla wszystkich (uznanych nurtów), to szacunek do drugiego człowieka oraz chęć niesienia pomocy. Ponadto, w wielu nurtach różne rzeczy nazywają się inaczej, ale mówią o tym samym, mają wspólną psychopatologię, a sami terapeuci i terapeutki pracują integrując różne nurty.
Temat jest złożony, dlatego więcej o nim przeczytasz w artykule.
Nasze doświadczenia podpowiadają nam, że pewna grupa osób poszukuje dla siebie psychoterapeuty_tki, kierując się płcią, wiekiem, albo inną zmienną osobową. Niekiedy określona płeć pozwala na większe poczucie bezpieczeństwa. Czasem motywacją jest ciekawość pracy z osobą tej samej lub innej płci. Niektóre osoby szukają w terapeucie_tce symbolu postaci, której im brakuje (np. zmarłego rodzica). Płeć może mieć znaczenie, będzie to jednak zależało od potrzeb osoby szukającej pomocy.
Nie znamy na to przepisu, być może ktoś wie jak, ale nie my. Właściwy dla każdego będzie oznaczało coś innego – ktoś będzie bardziej czuły na empatyczność terapeuty_tki, ktoś inny będzie zwracał uwagę na jego autentyczność. Pewne osoby potrzebują do współpracy kogoś uporządkowanego i konkretnego, co dla kogoś innego będzie bez znaczenia. Niestety najczęściej wszystko okazuje się już po rozpoczęciu współpracy, kiedy przełamane zostają pierwsze lody. Wtedy możemy sprawdzić, czy jest między nami „chemia”? Jakkolwiek tego nie nazwać, chodzi o poczucie komfortu i zaufania. Bez tego współpraca może być bardzo trudna. To co można zrobić to poszukać informacji o tym, w jakim nurcie ktoś pracuje i czy mi to odpowiada? Jak ktoś siebie opisuje i jakie to robi na mnie wrażenie? Czy szukam kogoś w pełni anonimowego, czy z polecenia? Czy będzie miało dla mnie znaczenie ile ta osoba ma lat, jakiej jest płci, jaką skończyła szkołę? Cokolwiek, co może mieć znaczenie, a następnie po prostu umówić się na spotkanie, sprawdzić i ewentualnie szukać dalej.
Cena spotkania wynika z kilku czynników. Nasi specjaliści mogą pochwalić się odpowiednim przygotowaniem specjalistycznym, potwierdzonym odpowiednimi dokumentami. Jest to szczególnie istotne w kontekście braku uregulowań prawnych, które pozwalają na pracę terapeutyczną osobom bez koniecznych kwalifikacji. Szukamy do naszego zespołu osoby, które mają doświadczenie współpracy z lekarzami i lekarkami – wiemy, jak bardzo ten zawód jest specyficzny oraz jaką wartość niesie rozumienie pewnych niuansów, a niekiedy współdzielenie tych samych doświadczeń, równocześnie specjalistów spełniających nasze wymagania nie jest wielu. Cena spotkań pozwala nam na inwestowanie czasu i środków na samodoskonalenie i rozwój zawodowy. Ostatnim czynnikiem jest czas spotkań – 60 minut.
W większości gabinetów system pracy zaplanowany jest w modułach: 50 min. sesji i 10 min. przerwy. Na tym tle wyróżniają nas 60-cio minutowe sesje i 15-to minutowe przerwy. Pozwalają one na poprowadzenie sesji bez pośpiechu (mimo, że czasem nawet tyle to za mało), w naturalnym trybie pełnej godziny, do którego przyzwyczajona jest większość osób. Korzyścią takiego systemu są też przerwy, które pozwalają terapeucie_tce na lepsze przygotowanie się do spotkania z następną osobą.
Trudno znaleźć na takie pytanie odpowiedź, ponieważ jest ona niewyczerpywalna. Najczęściej zgłaszają się do nas osoby:
- nieradzące sobie z emocjami (swoimi i/lub innych),
- cierpiące z powodu depresji czy lęku,
- doświadczające trudności: rodzinnych, zawodowych, w związku
- czujące się samotnie,
- doświadczające (obecnie lub w przeszłości) różnych form przemocy.
Zależy nam na podkreśleniu, że są to jedynie przykłady, których wspólnym mianownikiem jest odczuwanie bólu i cierpienia. Każdy powód jest dobry, żeby zgłosić się po pomoc. Zdarzają się też sytuacje, w których wartościowe jest rozwianie swoich wątpliwości o własnych przeżyciach.
Odpowiedź na to pytanie jest trudna, ponieważ zależy od wielu czynników. Z jednej strony, na czas pracy rzutuje często nurt, w którym pracuje terapeuta_ka. Z drugiej, kluczowe jest to, z jakim tematem się do nas zgłaszasz, w jakiej sytuacji życiowej jesteś, jakiego doświadczasz wsparcia na co dzień i wielu innych składowych. Nasz standard pracy obejmuje ustalenie celu współpracy, a następnie sprawdzamy razem z Tobą, czy zbliżamy się do niego, czy odpowiada Ci tempo pracy oraz droga do jego osiągnięcia? Niekiedy taka ewaluacja pozwala na wprowadzanie satysfakcjonujących dla Ciebie zmian, czasem pracujemy nad urealnianiem oczekiwań, a niekiedy mówimy, że nie jesteśmy w stanie pomóc. Być może inny specjalista w innym miejscu będzie dla Ciebie bardziej pomocny.
Choć może się to wydawać mało oczywiste – często zaczynamy pracę z osobami, które nie mają jasnego celu, albo mają trudność z jego wyrażeniem. Jest to normalne, ponieważ dla wielu osób dużo bardziej oczywiste jest to, z czym mam problem. O wiele bardziej intuicyjne jest określenie, jak ma nie być, niż jak ma być. Dlatego bardzo często cel terapii wyłania się w ciągu procesu. Generalnie jako cel można postawić sobie wszystko, a rolą terapety_ki jest doprecyzowanie i urealnienie go. Zdarza się też tak, że dynamika procesu terapeutycznego przynosi zmianę, albo modyfikację pierwotnie określonego celu.
Tak, na psychoterapeutę_kę nałożony jest obowiązek zachowania poufności spotkań. Zgodnie z Kodeksem Etycznym Psychoterapeuty tajemnicą objęta jest nie tylko treść spotkań, ale też fakt, że dana osoba uczęszcza na psychoterapię. Podobnie jak w zawodzie lekarza, wyjątek stanowi sytuacja, gdy klient może być niebezpieczny dla siebie lub innych.
Według nas zdecydowanie lepsze są spotkania w gabinecie. Możemy zobaczyć się w całości, bez kadrowania. Nie mamy problemów ze słabym łączem, zacinaniem, pikselowaniem itd.. Mamy zapewnioną intymną atmosferę, skupienie, prywatność. Lepiej wyczuwamy swoje nastroje, możemy wyłapywać niuanse komunikacji pozawerbalnej. Powodów jest dużo więcej, ale oczywiście nie zawsze może do takiego spotkania dojść. Sesje online były wybawieniem w okresie zamknięcia i dalej pomagają, np. przy lekkich infekcjach (kiedy jesteśmy w stanie pracować, ale nie chcemy zarażać). Sesja online jest dobrym rozwiązaniem kiedy mieszkamy daleko od gabinetu osoby, z którą bardzo chcemy współpracować. Szczególnie duży problem mają osoby mieszkające w mniejszych miejscowościach, gdzie nie ma pomocy, albo trudno jest z pozostaniem anonimowym_wą. Z tego typu sesji mogą korzystać osoby z niepełnosprawnościami, seniorzy, albo po prostu ktoś kto jedzie na wakacje, ale nie chce mieć przerwy w sesjach lub jest w dużym kryzysie. I wreszcie na koniec – czasem nie ważne jest jak, tylko żeby po prostu zacząć.
Psychoterapia wywodzi się z medycyny, dlatego tradycyjnie osobę korzystającą z psychoterapii określano pacjentem. W późniejszym okresie pojawił się trend do nazywania takie osoby klientem, co miało na celu położenie większego nacisku na upodmiotowienie odbiorcy psychoterapii oraz zrównanie pozycji. Zabieg ten miał też wymiar zrywania z bardziej archaiczną odmianą terapii. Obecnie w niektórych nurtach nomenklatura jest ściśle przestrzegana, równocześnie dla wielu specjalistów używa się tych słów wymiennie.
Każdy z nas ma opracowany własny, unikalny system pracy. Jednak zależy nam na tym, aby przed sesją dobrze się do niej przygotować. Obejmuje to: sprawdzenie notatek, zaplanowanie nadchodzącego spotkania (zależy to od nurtu, w który pracuje specjalista), wyciszenie się i „przestawienie” z jednej sesji na kolejną, przygotowanie sobie czegoś do picia, albo pójcie do łazienki. Choć może wydawać się to błahe, nasze doświadczenia podpowiadają, że ma to bardzo duże znaczenie dla komfortu terapeuty_ki, a tym samym podnosi jakość pracy.
Współcześnie uzależnienie od alkoholu traktuje się jako objaw, a nie problem sam w sobie. Dlatego proces psychoterapii jest pomocny także w kontekście choroby alkoholowej. Są jednak osoby, które wolą pracować z psychologiem o specjalizacji terapii uzależnień, aktualnie nie współpracujemy z kimś takim, ale możemy polecić zaufane osoby.
Psychoterapię i pomoc psychologiczną różni głębokość i kontekst zmiany. Pomoc psychologiczna (świadczona przez psychologa) obejmuje różne formy interwencji, m.in.: wsparcie psychologiczne, psychoedukację, diagnozę, interwencję kryzysową, prewencję i promocję zdrowia. Wybór określonej formy zależy od zgłaszanej potrzeby pacjenta/klienta. Diagnozę będziemy wykorzystywać w sytuacji, kiedy daną osobę coś w sobie niepokoi. Psychoedukacja jest pomocna np. w poznawaniu siebie oraz przy realizowaniu zadań rozwojowych. Bieżące problemy, sytuacje wymagające wprowadzenia gruntownych zmian w życiu, będą wymagały wsparcia psychologicznego. Interwencja kryzysowa skuteczna jest w sytuacjach, gdy odczuwamy deficyt zasobów i nie potrafimy poradzić sobie ze stojącymi przed nami deficytami. Po psychoterapię sięgamy w sytuacjach doświadczania cierpienia, którego źródło jest niezrozumiałe lub głęboko zakorzenione. W takich sytuacjach pomoc jest bardziej kompleksowa i często wymaga daleko posuniętych zmian. Podobnie jak przy remoncie domu – innej pomocy szukamy kiedy chcemy odmalować ściany, a inaczej zabieramy się do remontu fundamentów.
Różnice między omawianymi formami pomocy są niekiedy delikatne, trudno też wyobrazić sobie psychoterapię bez np. psychoedukacji, dlatego zachęcamy do skorzystania z bezpłatnej konsultacji i indywidualnego omówienia swoich potrzeb oraz do przeczytania artykułu, gdzie poświęcamy na to zagadnienie więcej miejsca.
Twoją korzyścią może być zrealizowanie postawionego celu oraz uzbrojenie się w narzędzia, skutecznie wspierające w zaspakajaniu własnych potrzeb. Udział w psychoterapii pozwala też na lepsze poznanie siebie, swoich wartości i potrzeb. Pomaga w radzeniu sobie z emocjami. Jest procesem leczniczym w zaburzeniach i chorobach, m.in.: depresja, zaburzenia lękowe, napady paniki. Najważniejsze jest jednak zmniejszenie cierpienia, ponieważ psychoterapia pomaga w radzeniu sobie z trudnościami w zakresie zdrowia psychicznego, zaburzeniami, chorobami oraz w doświadczania emocjonalnego bólu.
Aktualnie oba zawody łączy brak regulacji prawnych – funkcjonuje „martwa” ustawa o zawodzie psychologa i rozporządzenie o zawodzie psychoterapeuty. Powoduje to dużo sporów, niejasności i finalnie temat pozostaje niejasny. Psychologiem pozostaje osoba, która ukończy studia, otrzymując tytuł magistra. Psychoterapeutą można zostać po zakończeniu szkoły psychoterapii. Jedna z definicji psychoterapii opiera się na tym, że „stosuje się w niej metody psychologiczne (…) w celu pomocy osobom zmagającym się z różnorodnymi problemami”. Sugeruje to, że psychoterapia z psychologią jest silnie powiązana. Choć psychoterapeutą może być osoba o dowolnym wykształceniu, w naszej placówce zależy nam, żeby były to osoby po pięcioletnich studiach magisterskich z zakresu psychologii. Dzięki temu różnice się zacierają.
Nurt, w którym terapeuta_ka pracuje może mieć znaczenie, ale nie musi. Większość szkół terapeutycznych opiera się na podstawach teoretycznych i empirycznych, są jednak osoby, które pracują niesprawdzonymi metodami. Kolejna istotna kwestia to styl pracy i sposób myślenia o człowieku – przekłada się to na przebieg spotkania oraz postawę terapeuty_ki. Niekiedy wpływa to na samopoczucie osoby korzystającej z pomocy, albo mija się z jej oczekiwaniami. Warto wybierać psychoterapeutę_kę świadomie – wiedzieć, co sobą reprezentuje i jaką wnosi wartość. Równocześnie, dla wielu osób nurt nie ma znaczenia – to co jest wspólne dla wszystkich (uznanych nurtów), to szacunek do drugiego człowieka oraz chęć niesienia pomocy. Ponadto, w wielu nurtach różne rzeczy nazywają się inaczej, ale mówią o tym samym, mają wspólną psychopatologię, a sami terapeuci i terapeutki pracują integrując różne nurty.
Temat jest złożony, dlatego więcej o nim przeczytasz w artykule.
Nasze doświadczenia podpowiadają nam, że pewna grupa osób poszukuje dla siebie psychoterapeuty_tki, kierując się płcią, wiekiem, albo inną zmienną osobową. Niekiedy określona płeć pozwala na większe poczucie bezpieczeństwa. Czasem motywacją jest ciekawość pracy z osobą tej samej lub innej płci. Niektóre osoby szukają w terapeucie_tce symbolu postaci, której im brakuje (np. zmarłego rodzica). Płeć może mieć znaczenie, będzie to jednak zależało od potrzeb osoby szukającej pomocy.
Nie znamy na to przepisu, być może ktoś wie jak, ale nie my. Właściwy dla każdego będzie oznaczało coś innego – ktoś będzie bardziej czuły na empatyczność terapeuty_tki, ktoś inny będzie zwracał uwagę na jego autentyczność. Pewne osoby potrzebują do współpracy kogoś uporządkowanego i konkretnego, co dla kogoś innego będzie bez znaczenia. Niestety najczęściej wszystko okazuje się już po rozpoczęciu współpracy, kiedy przełamane zostają pierwsze lody. Wtedy możemy sprawdzić, czy jest między nami „chemia”? Jakkolwiek tego nie nazwać, chodzi o poczucie komfortu i zaufania. Bez tego współpraca może być bardzo trudna. To co można zrobić to poszukać informacji o tym, w jakim nurcie ktoś pracuje i czy mi to odpowiada? Jak ktoś siebie opisuje i jakie to robi na mnie wrażenie? Czy szukam kogoś w pełni anonimowego, czy z polecenia? Czy będzie miało dla mnie znaczenie ile ta osoba ma lat, jakiej jest płci, jaką skończyła szkołę? Cokolwiek, co może mieć znaczenie, a następnie po prostu umówić się na spotkanie, sprawdzić i ewentualnie szukać dalej.
Cena spotkania wynika z kilku czynników. Nasi specjaliści mogą pochwalić się odpowiednim przygotowaniem specjalistycznym, potwierdzonym odpowiednimi dokumentami. Jest to szczególnie istotne w kontekście braku uregulowań prawnych, które pozwalają na pracę terapeutyczną osobom bez koniecznych kwalifikacji. Szukamy do naszego zespołu osoby, które mają doświadczenie współpracy z lekarzami i lekarkami – wiemy, jak bardzo ten zawód jest specyficzny oraz jaką wartość niesie rozumienie pewnych niuansów, a niekiedy współdzielenie tych samych doświadczeń, równocześnie specjalistów spełniających nasze wymagania nie jest wielu. Cena spotkań pozwala nam na inwestowanie czasu i środków na samodoskonalenie i rozwój zawodowy. Ostatnim czynnikiem jest czas spotkań – 60 minut.
W większości gabinetów system pracy zaplanowany jest w modułach: 50 min. sesji i 10 min. przerwy. Na tym tle wyróżniają nas 60-cio minutowe sesje i 15-to minutowe przerwy. Pozwalają one na poprowadzenie sesji bez pośpiechu (mimo, że czasem nawet tyle to za mało), w naturalnym trybie pełnej godziny, do którego przyzwyczajona jest większość osób. Korzyścią takiego systemu są też przerwy, które pozwalają terapeucie_tce na lepsze przygotowanie się do spotkania z następną osobą.
Trudno znaleźć na takie pytanie odpowiedź, ponieważ jest ona niewyczerpywalna. Najczęściej zgłaszają się do nas osoby:
- nieradzące sobie z emocjami (swoimi i/lub innych),
- cierpiące z powodu depresji czy lęku,
- doświadczające trudności: rodzinnych, zawodowych, w związku
- czujące się samotnie,
- doświadczające (obecnie lub w przeszłości) różnych form przemocy.
Zależy nam na podkreśleniu, że są to jedynie przykłady, których wspólnym mianownikiem jest odczuwanie bólu i cierpienia. Każdy powód jest dobry, żeby zgłosić się po pomoc. Zdarzają się też sytuacje, w których wartościowe jest rozwianie swoich wątpliwości o własnych przeżyciach.
Odpowiedź na to pytanie jest trudna, ponieważ zależy od wielu czynników. Z jednej strony, na czas pracy rzutuje często nurt, w którym pracuje terapeuta_ka. Z drugiej, kluczowe jest to, z jakim tematem się do nas zgłaszasz, w jakiej sytuacji życiowej jesteś, jakiego doświadczasz wsparcia na co dzień i wielu innych składowych. Nasz standard pracy obejmuje ustalenie celu współpracy, a następnie sprawdzamy razem z Tobą, czy zbliżamy się do niego, czy odpowiada Ci tempo pracy oraz droga do jego osiągnięcia? Niekiedy taka ewaluacja pozwala na wprowadzanie satysfakcjonujących dla Ciebie zmian, czasem pracujemy nad urealnianiem oczekiwań, a niekiedy mówimy, że nie jesteśmy w stanie pomóc. Być może inny specjalista w innym miejscu będzie dla Ciebie bardziej pomocny.
Choć może się to wydawać mało oczywiste – często zaczynamy pracę z osobami, które nie mają jasnego celu, albo mają trudność z jego wyrażeniem. Jest to normalne, ponieważ dla wielu osób dużo bardziej oczywiste jest to, z czym mam problem. O wiele bardziej intuicyjne jest określenie, jak ma nie być, niż jak ma być. Dlatego bardzo często cel terapii wyłania się w ciągu procesu. Generalnie jako cel można postawić sobie wszystko, a rolą terapety_ki jest doprecyzowanie i urealnienie go. Zdarza się też tak, że dynamika procesu terapeutycznego przynosi zmianę, albo modyfikację pierwotnie określonego celu.
Tak, na psychoterapeutę_kę nałożony jest obowiązek zachowania poufności spotkań. Zgodnie z Kodeksem Etycznym Psychoterapeuty tajemnicą objęta jest nie tylko treść spotkań, ale też fakt, że dana osoba uczęszcza na psychoterapię. Podobnie jak w zawodzie lekarza, wyjątek stanowi sytuacja, gdy klient może być niebezpieczny dla siebie lub innych.
Według nas zdecydowanie lepsze są spotkania w gabinecie. Możemy zobaczyć się w całości, bez kadrowania. Nie mamy problemów ze słabym łączem, zacinaniem, pikselowaniem itd.. Mamy zapewnioną intymną atmosferę, skupienie, prywatność. Lepiej wyczuwamy swoje nastroje, możemy wyłapywać niuanse komunikacji pozawerbalnej. Powodów jest dużo więcej, ale oczywiście nie zawsze może do takiego spotkania dojść. Sesje online były wybawieniem w okresie zamknięcia i dalej pomagają, np. przy lekkich infekcjach (kiedy jesteśmy w stanie pracować, ale nie chcemy zarażać). Sesja online jest dobrym rozwiązaniem kiedy mieszkamy daleko od gabinetu osoby, z którą bardzo chcemy współpracować. Szczególnie duży problem mają osoby mieszkające w mniejszych miejscowościach, gdzie nie ma pomocy, albo trudno jest z pozostaniem anonimowym_wą. Z tego typu sesji mogą korzystać osoby z niepełnosprawnościami, seniorzy, albo po prostu ktoś kto jedzie na wakacje, ale nie chce mieć przerwy w sesjach lub jest w dużym kryzysie. I wreszcie na koniec – czasem nie ważne jest jak, tylko żeby po prostu zacząć.
Psychoterapia wywodzi się z medycyny, dlatego tradycyjnie osobę korzystającą z psychoterapii określano pacjentem. W późniejszym okresie pojawił się trend do nazywania takie osoby klientem, co miało na celu położenie większego nacisku na upodmiotowienie odbiorcy psychoterapii oraz zrównanie pozycji. Zabieg ten miał też wymiar zrywania z bardziej archaiczną odmianą terapii. Obecnie w niektórych nurtach nomenklatura jest ściśle przestrzegana, równocześnie dla wielu specjalistów używa się tych słów wymiennie.
Każdy z nas ma opracowany własny, unikalny system pracy. Jednak zależy nam na tym, aby przed sesją dobrze się do niej przygotować. Obejmuje to: sprawdzenie notatek, zaplanowanie nadchodzącego spotkania (zależy to od nurtu, w który pracuje specjalista), wyciszenie się i „przestawienie” z jednej sesji na kolejną, przygotowanie sobie czegoś do picia, albo pójcie do łazienki. Choć może wydawać się to błahe, nasze doświadczenia podpowiadają, że ma to bardzo duże znaczenie dla komfortu terapeuty_ki, a tym samym podnosi jakość pracy.
Współcześnie uzależnienie od alkoholu traktuje się jako objaw, a nie problem sam w sobie. Dlatego proces psychoterapii jest pomocny także w kontekście choroby alkoholowej. Są jednak osoby, które wolą pracować z psychologiem o specjalizacji terapii uzależnień, aktualnie nie współpracujemy z kimś takim, ale możemy polecić zaufane osoby.
